Chopin
Konstancja
Konstancja Gładkowska była pierwszą młodzieńczą wielką miłością Fryderyka Chopina. W liście do T. Woyciechowskiego, przyjaciela, Chopin pisał o niej, że jest jego ideałem. Konstancja urodziła się w 1810 r. i tak jak Chopin kształciła się w warszawskim konserwatorium muzycznym. Tam też poznała pianistę podczas koncertu solistek. Chopin miał podobno zakochać się w śpiewaczce od pierwszego wejrzenia, a ta natychmiast została jego muzą. Miłość ta nie trwała jednak długo. Ich intensywna znajomość ciągnęła się w latach 1829-1831. W tym czasie Chopin odniósł pierwsze znaczące sukcesy jako kompozytor. Jednymi z najwybitniejszych dzieł pochodzących z tamtego okresu życia kompozytora są Koncerty e-moll i f-moll. Korespondencja między Fryderykiem a Konstancją urwała się rok po wyjeździe muzyka z Polski do Paryża. W 1832 r. Konstancja wyszła za mąż za Józefa Grabowskiego i zamieszkała w Raduczu na Mazowszu. Para doczekała się piątki dzieci, a Konstancja zmarła w 1889 r. w Skierniewicach.